Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Po co i kiedy bielimy drzewa?

Zwyczajowo bielimy pnie drzew w lutym, ale te prace można rozpocząć już pod koniec stycznia - powinniśmy dostosować się do panującej pogody. Jeśli w ciągu dnia świeci ostre zimowe słońce, a noce są mroźne, to jest to wyraźny sygnał na bielenie drzew. Z tą czynnością nie ma co zwlekać, później może być za późno, a nasza opieszałość może przynieść niepowetowane straty.

Dlaczego?

Bielenie zapobiega przedwczesnemu krążeniu soków oraz pękaniu kory, gdyż biały kolor odbija promienie słoneczne. Zwykle po zimowym słonecznym dniu, w nocy przychodzi silny mróz, a nagrzane pnie na skutek różnicy temperatur pękają. W ten sposób powstają rany zgorzelinowe; w skrajnych przypadkach drzewa nawet usychają. Dodatkowo smarowanie pni białą farbą emulsyjną lub wapnem powoduje, że niszczymy jaja szkodników, które ukryły się w korze, a także utrudniamy im wyjście na zewnątrz. Bielenie drzew wiosną, przed świętami Wielkiej Nocy, nic nie daje.

Jak bielić?

Rośliny pokrywamay za pomocą pędzla gęstą substancją (roztworem wapna lub farbą emulsyjną). Dawniej trzeba było samodzielnie przygotowywać roztwór, taraz w sklepach ogrodniczych można kupić specjalne preparaty. Przy wększej ilości drzew warto zaopatrzyć sie w specjalne opryskiwacze do wapnowania, mniejszą ilość można pomalować za pomocą pędzla, jednak wtedy należy pamiętać o ubraniu ochronnym. Wrazie potrzeby zabieg bielenia trzeba powtórzyć. Pnie powinny być pokryte wapnem do połowy marca.

Mało osób wie, że poza dzewami owocowomy bielimy również owocowe krzewy.

Twój ogrodnik - okładka

Twój ogrodnik - co miesiąc w Twoim kiosku!

Listopad 2016 (169)

 
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Araukaria

Araukaria
Araucaria araucana

Araukaria budzi wiele emocji, bo jest bardzo oryginalna i wyróżnia się wśród drzew iglastych. Ma ładny, regularny kształt, gałęzie wyrastają wokół pnia okółkami ułożonymi w piętra. Piękne są gałązki gęsto porośnięte skórzastymi, błyszczącymi, ostro zakończonymi liśćmi, ułożonymi na pędach jak dachówka. Piękna jest zielono-brązowa, pofałdowana kora.

Metasekwoja chińska

Metasekwoja chińska
Metasequoia glyptostroboides

Metasekwoja jest dużym drzewem iglastym. Pochodzi z tej samej rodziny, co cypryśnik błotny, ma podobne igiełkowate listki, które rozwijają się wcześnie wiosną i mają delikatny, jasnozielony kolor.

Magnolia pośrednia

Magnolia pośrednia
Magnolia x soulangiana

Mimo, że w szkółkach jest coraz więcej nowych odmian, tradycyjna magnolia pośrednia o wielkich różowo-białych kwiatach ciągle jest bardzo popularna. Kwitnące drzewko wygląda cudownie.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

"Co, gdzie, obok czego można, a obok czego nie... Lektura waszego miesięcznika to prawdziwa przyjemność. Oby tak dalej!"

Arkadiusz Kowalski

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda

"Dziękuję za piękny, interesujący i bardzo przydatny zwykłym działkowcom - miłośnikom roślin - nie profesjonalistom - miesięcznik Twój Ogrodnik. Kupuję go od ponad roku. Nie jestem prenumeratorką, ale entuzjastką tego wydawnictwa, propagując go wśród znajomych (...)"

Wanda Malinowska