Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Po co i kiedy bielimy drzewa?

Zwyczajowo bielimy pnie drzew w lutym, ale te prace można rozpocząć już pod koniec stycznia - powinniśmy dostosować się do panującej pogody. Jeśli w ciągu dnia świeci ostre zimowe słońce, a noce są mroźne, to jest to wyraźny sygnał na bielenie drzew. Z tą czynnością nie ma co zwlekać, później może być za późno, a nasza opieszałość może przynieść niepowetowane straty.

Dlaczego?

Bielenie zapobiega przedwczesnemu krążeniu soków oraz pękaniu kory, gdyż biały kolor odbija promienie słoneczne. Zwykle po zimowym słonecznym dniu, w nocy przychodzi silny mróz, a nagrzane pnie na skutek różnicy temperatur pękają. W ten sposób powstają rany zgorzelinowe; w skrajnych przypadkach drzewa nawet usychają. Dodatkowo smarowanie pni białą farbą emulsyjną lub wapnem powoduje, że niszczymy jaja szkodników, które ukryły się w korze, a także utrudniamy im wyjście na zewnątrz. Bielenie drzew wiosną, przed świętami Wielkiej Nocy, nic nie daje.

Jak bielić?

Rośliny pokrywamay za pomocą pędzla gęstą substancją (roztworem wapna lub farbą emulsyjną). Dawniej trzeba było samodzielnie przygotowywać roztwór, taraz w sklepach ogrodniczych można kupić specjalne preparaty. Przy wększej ilości drzew warto zaopatrzyć sie w specjalne opryskiwacze do wapnowania, mniejszą ilość można pomalować za pomocą pędzla, jednak wtedy należy pamiętać o ubraniu ochronnym. Wrazie potrzeby zabieg bielenia trzeba powtórzyć. Pnie powinny być pokryte wapnem do połowy marca.

Mało osób wie, że poza dzewami owocowomy bielimy również owocowe krzewy.

Twój ogrodnik - okładka

Twój ogrodnik - co miesiąc w Twoim kiosku!

Styczeń-Luty 2018 (180)

 

Popularne tagi

przędziorek zapobieganie groszek wiosenny iglaki cięcie róża parkowa lawenda chiastofil mieczyk wawrzynek główkowy sosna czarna szpinak świerk kłujący fuksja uprawa pomidory pigwowiec porzeczka krwista tamaryszek róża wielkokwiatowa śliwa bergenia cukinia rokitnik pospolity sumak octowiec morela szeflera wysoka grządka hortensja ogrodowa żagwin fiołek klon polny słonecznik porzeczka czarna tygrysówka karagana syberyjska tawułka odchwaszczanie kolkwicja chińska budleja ubiorek wiecznie zielony forsycja paciorecznik kalina koralowa rojnik podlewanie wiśnia turzyca pagórkowa zawciąg nadmorski fiołek wonny modrzew mahonia pospolita mak wschodni trawnik koszenie lilia tygrysia berberys roszponka dynia czereśnia eszolcja pięciornik krzewiasty chryzantema rośliny pod drzewa łubin dereń jadalny pierwiosnek łyszczak winorośl liliowiec kopytnik bukszpan jałowiec sabiński iglaki wawrzynek wilczełyko dalia nemezja lilia zawilec japoński dławisz róża pnąca czosnek kalarepa rośliny budleja dawida grabienie grusza złotlin japoński pleniflora laurowiśnia włóknina wrzosiec cebulowe rośliny nawożenie ligustr pospolity maciejka smagliczka sosna żółta mączlik pomidor siew barwinek tawuła wczesna nektaryna agrest rzodkiewka magnolia japońska złotokap brzoskwinia róże powojnik pierwiosnek hortensja bukietowa przylaszczka magnolia gwiaździsta anafalis żylistek aksamitki ostrokrzew ciemiernik gęsiówka begonia bulwiasta porzeczka czerwona czarnuszka pelargonia jałowiec sosna palma irga pozioma pelargonie fiołek afrykański bez czarny serduszka trawnik zakładanie tuja
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Obiela wielkokwiatowa

Obiela wielkokwiatowa
Exochorda racemosa

Obiela nie jest jeszcze u nas popularna, a szkoda, bo kiedy jest obsypana białymi, dużymi kwiatami, wygląda naprawdę pięknie.

Akantolimon błoniasty

Akantolimon błoniasty
Acantholimon glumaceum

Ta roślina nie toleruje zamakania. Dobrze czuje się tylko w dokładnie zdrenowanej glebie, na skalniaku, w słonecznym, ciepłym miejscu. Ma cienkie, trawiaste, zimozielone, kłujące liście, zebrane w pęczki. Na ich tle bardzo ładnie wyglądają różowe kwiatuszki, które rozwijają się w czerwcu i lipcu.

Smagliczka skalna

Smagliczka skalna
Alyssum saxatile

Złocisto-żółte kępy smagliczki skalnej widoczne są z daleka. W kwietniu i w maju kwiatów jest tak dużo, że nie widać spod nich srebrzysto-szarych owłosionych listków. Dzięki tym listkom zebranym w rozety smagliczka jest atrakcyjną byliną skalną przez cały rok. Z powodzeniem może też rosnąć na płaskiej rabacie, albo tworzyć obwódki.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda

"Dziękuję za piękny, interesujący i bardzo przydatny zwykłym działkowcom - miłośnikom roślin - nie profesjonalistom - miesięcznik Twój Ogrodnik. Kupuję go od ponad roku. Nie jestem prenumeratorką, ale entuzjastką tego wydawnictwa, propagując go wśród znajomych (...)"

Wanda Malinowska