Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Iglaki - jak ciąć?

Drzewa i krzewy iglaste zaskakują swymi rozmiarami niejednego ogrodnika. Musisz nauczyć się panować nad swoimi iglakami, bo w przeciwnym razie będą rosły, jak im się podoba.

Iglaki różnie reagują na cięcie. Jedne, np.tuje żywopłotowe, można przycinać nawet dwa, trzy razy w roku. Inne o zwartym,genetycznie zakodowanym stożkowym kształcie, np. świerki ’Conica’, w ogóle nie wymagają cięcia.
W zasadzie nie przycina się drzew iglastych o kształcie choinki, czyli tych, które mają prosty pień i wyrastające z niego prawie poziomo gałązki. Są to głównie świerki i jodły. Natomiast świerki posadzone jako żywopłot powinny być przycinane, i to od młodości,gdyż tylko systematyczne cięcie spowoduje, że żywopłot będzie zagęszczony od samego dołu.

Nawet tak wielkie drzewa jak sosna żółta, czarna czy wejmutka możesz utrzymywć w ryzach przez wiele lat. Wystarczy już od młodości wyłamywć nowe przyrosty, podobne do świeczek, sterczące na końcach gałązek, wtedy, gdy jeszcze nie wykształciły igieł. Odpowiednia pora na tę czynność wypada na ogół na przełomie kwietnia i maja. Bardzo dobrze znosi cięcie sosna górska popularnie nazywana kosodrzewiną.

Jałowce, tuje, cyprysiki - ta grupa iglaków bardzo szybko się odbudowuje.  Najlepsza pora przycinania tych iglaków to wczesna wiosna (przed rozpoczęciem przyrostów) i lato (od połowy lipca do połowy sierpnia), kiedy tegoroczne przyrosty są już dostatecznie rozwinięte.

Ten sposób przycięcia gałązki iglaka jest łatwiejszy, ale miejsce ciecia rzuca się w oczy Ten sposób przycięcia gałązki iglaka jest łatwiejszy, ale miejsce ciecia rzuca się w oczy Przycięta w ten sposób gałązka iglaka wyglada naturalnie Przycięta w ten sposób gałązka iglaka wyglada naturalnie

 

 Ważne są nie tylko terminy cięcia, ale także sposób. Inaczej przycina się żywopłot, inaczej pojedyncze krzewy. W pierwszych latach po posadzeniu żywopłotu przycinaj tylko jego boki, specjalnymi nożycami o długich ostrzach. Z przycinaniem góry nie czekaj, aż osiągnie wymaganą wysokość, lecz przycinaj po trochu już wówczas, gdy osiągnie 3/4 żądanego wzrostu. Jeżeli będziesz zwlekać zbyt długo z rozpoczęciem przycinania żywopłotu i będziesz zmuszony przyciąć go radykalnie, odsłonią się brzydsze, często zbrązowiałe, położone bliżej wnętrza fragmenty, co zepsuje ogólny wygląd. Cięcia od poczatku wymagają zwłaszcza żywopłoty z modrzewia, choiny kanadyjskiej i cisa.

Cis świetnie nadaje się do formowania w przeróżne kształty Cis najlepiej ze wszyskich iglaków nadaje się do cięcia i tworzenia fantastycznych figur Zdecydowanie najlepiej znoszą cięcie cisy. Są roślinami wręcz stworzonymi do formowania i można je strzyc w przeróżne kształty - kule, stożki, postacie zwierząt, itp. Te zaliczane do najbardziej eleganckich i uniwersalnych iglaków (uniwersalnych dlatego, że mogą rosnąć zarówno w słońcu, w półcieniu, jak i w cieniu) mogą być przycinane nie tylko na koñcach gałązek, ale i w miejscach, gdzie pędy są starsze, nawet zdrewniałe, bowiem śpiące pąki odradzają się na całej długości gałęzi.

Lucyna Grabowska, ogrodniczka

Więcej o iglakach, ich wszechstronnym zastosowaniu możecie przeczytać tutaj oraz w tym artykule

O sadzeniu iglaków w balotach

Jak zabezpieczyć iglaki na balkonie przed mrozem

Słowa kluczowe: iglaki cięcie, sosna, świerk, iglaki żywopłot cięcie, sosna wejmutka, sosna żółta, cis, świerk conica, kosodrzewina, modrzew, choina kanadyjska, sosna czarna

 

Popularne tagi

smagliczka mak wschodni maciejka ligustr pospolity ostrokrzew wiśnia szeflera kalina koralowa iglaki forsycja łubin sosna pomidor wysoka grządka pelargonie róża wielkokwiatowa czosnek agrest czarnuszka fiołek wonny rokitnik pospolity wrzosiec chiastofil fiołek aksamitki dynia budleja dawida tygrysówka pierwiosnek łyszczak eszolcja groszek wiosenny liliowiec magnolia japońska modrzew cebulowe rośliny nawożenie begonia bulwiasta sosna żółta żagwin iglaki cięcie wawrzynek wilczełyko hortensja bukietowa kalarepa szpinak wawrzynek główkowy fuksja uprawa klon polny kopytnik brzoskwinia rzodkiewka róża pnąca trawnik zakładanie pięciornik krzewiasty nektaryna barwinek zawciąg nadmorski pigwowiec fiołek afrykański trawnik koszenie tamaryszek róże morela tuja pierwiosnek żylistek grabienie jałowiec sabiński włóknina gęsiówka sosna czarna laurowiśnia lawenda anafalis przylaszczka rojnik rośliny pod drzewa podlewanie hortensja ogrodowa czereśnia cukinia sumak octowiec pelargonia turzyca pagórkowa mieczyk jałowiec porzeczka czerwona śliwa berberys siew nemezja rośliny lilia tygrysia dławisz irga pozioma palma złotokap mahonia pospolita zawilec japoński powojnik dereń jadalny róża parkowa grusza świerk kłujący winorośl roszponka budleja kolkwicja chińska tawułka złotlin japoński pleniflora porzeczka czarna paciorecznik bez czarny przędziorek zapobieganie bergenia pomidory lilia słonecznik ubiorek wiecznie zielony mączlik serduszka tawuła wczesna odchwaszczanie magnolia gwiaździsta porzeczka krwista bukszpan karagana syberyjska ciemiernik dalia chryzantema
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Tarnina

Tarnina
Prunus spinosa

Tarnina może rosnąć dosłownie wszędzie, byle miejsce było dostatecznie słoneczne. Najczęściej można ją spotkać w naturze, na polach, na zboczach, na skraju lasu. W ogrodach prawie jej nie widać, bo, niestety, sadzonki tego krzewu raczej trudno kupić. Jeśli podobają ci się dzikie zakątki i masz dostatecznie dużo miejsca, posadź tarninę, która utworzy gąszcz nie do przebycia.

Bergenia

Bergenia
Bergenia cordifolia

Bergenię zaliczam do żelaznego repertuaru bylin ogrodowych, bo naprawdę ma zdrowie nie do zdarcia i krzepę, jakiej mogą jej pozazdrościć inne kwiaty. Jest rośliną uniwersalną.

Czarnuszka damasceńska

Czarnuszka damasceńska
Nigella damescena

Moim zdaniem to jedna z najładniejszych roślin jednorocznych. Wysiana w różnokolorowej masie wygląda po prostu pięknie. Dorasta do 40 cm wysokości. Kwiaty, pojedyncze lub pełne, o oryginalnym kształcie, osadzone są na czubkach łodyg; występują w różnych kolorach, od niebieskiego (najczęściej), przez niebieskofioletowy, różowy do białego.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda

"Dziękuję za piękny, interesujący i bardzo przydatny zwykłym działkowcom - miłośnikom roślin - nie profesjonalistom - miesięcznik Twój Ogrodnik. Kupuję go od ponad roku. Nie jestem prenumeratorką, ale entuzjastką tego wydawnictwa, propagując go wśród znajomych (...)"

Wanda Malinowska