Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Parch ognika

Gdy na owocach ognika pojawią się ciemne plamy, rozlewające się stopniowo na całą jagodę, to znak, że krzew jest zaatakowany przez dokuczliwą chorobę, a mianowicie parcha. Owoce nie mogą rozwinąć się w pełni, są pokurczone, a ich powierzchnia jest twarda i czasami popękana.

Taki oszpecony ognik przedstawia przygnębiający widok  i okropnie denerwuje ogrodnika. Wcześniej oznaki choroby pojawiają się na liściach, ale nie zwracają one naszej uwagi. A szkoda, bo można by szybciej zareagować.
Liście ognika chorego na parcha najpierw odbarwiają się, a potem widać na ich wierzchniej stronie żółte, okrągławe plamy. Kolejny etap to brązowo-czarne, zlewające się plamy zarówno na dolnej, jak i na górnej stronie liści. Choroba daje się we znaki podwójnie – nie tylko oszpeca zaatakowany krzew, ale roznosi się na inne ogniki, które na razie wyglądają normalnie. Nie licz na to, że wiosną ta zaraza sama przejdzie i zanotuj w kalendarzyku-ściągawce, że musisz opryskać ogniki cztery razy, co dwa tygodnie takimi preparatami grzybobójczymi, jak Baycor 300 EC, Sportak 450 EC i Saprol 190 EC, stosując je na przemian. Opryski rozpocznij wiosną, jak tylko zauważysz pierwsze plamy na liściach. Opryskaj także krzewy, które chorowały na parcha w poprzednim roku.

Twój ogrodnik - okładka

Twój ogrodnik - co miesiąc w Twoim kiosku!

Maj-Czerwiec 2018 (182)

 

Popularne tagi

sosna czarna mieczyk jałowiec dereń jadalny wawrzynek główkowy gęsiówka fuksja uprawa berberys pomidor iglaki fiołek wonny laurowiśnia serduszka chryzantema aksamitki lawenda roszponka bergenia grabienie kalina koralowa sosna porzeczka czerwona włóknina hortensja ogrodowa chiastofil sumak octowiec rośliny paciorecznik bukszpan zawciąg nadmorski tygrysówka karagana syberyjska nektaryna palma budleja dawida szeflera ligustr pospolity fiołek sosna żółta budleja rojnik przędziorek zapobieganie porzeczka czarna liliowiec forsycja pierwiosnek ciemiernik bez czarny złotlin japoński pleniflora fiołek afrykański rokitnik pospolity smagliczka tawuła wczesna rzodkiewka róże kopytnik eszolcja hortensja bukietowa barwinek dławisz tuja turzyca pagórkowa pięciornik krzewiasty świerk kłujący siew lilia słonecznik klon polny rośliny pod drzewa róża wielkokwiatowa czarnuszka dynia magnolia japońska porzeczka krwista trawnik koszenie wrzosiec tawułka iglaki cięcie ubiorek wiecznie zielony cebulowe rośliny nawożenie czosnek dalia pierwiosnek łyszczak żylistek czereśnia tamaryszek winorośl śliwa lilia tygrysia morela róża pnąca irga pozioma jałowiec sabiński wysoka grządka wiśnia pelargonia begonia bulwiasta wawrzynek wilczełyko powojnik trawnik zakładanie kalarepa groszek wiosenny pigwowiec maciejka złotokap brzoskwinia kolkwicja chińska anafalis pelargonie modrzew pomidory podlewanie żagwin zawilec japoński szpinak magnolia gwiaździsta odchwaszczanie mączlik agrest przylaszczka ostrokrzew grusza nemezja róża parkowa mak wschodni cukinia mahonia pospolita łubin
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Czarnuszka damasceńska

Czarnuszka damasceńska
Nigella damescena

Moim zdaniem to jedna z najładniejszych roślin jednorocznych. Wysiana w różnokolorowej masie wygląda po prostu pięknie. Dorasta do 40 cm wysokości. Kwiaty, pojedyncze lub pełne, o oryginalnym kształcie, osadzone są na czubkach łodyg; występują w różnych kolorach, od niebieskiego (najczęściej), przez niebieskofioletowy, różowy do białego.

Piwonia żółta

Piwonia żółta
Peonia lutea

Jest naprawdę pięknym i wielce oryginalnym krzewem ze względu na żółte, kwiaty, które wyrastają pojedynczo na końcach gałązek i wyraźnie kontrastują z zielonymi liśćmi pokrytymi od spodu niebiesko-zielonym nalotem. Szkoda, ze piwonia żółta jest u nas tak mało znana i rzadko sadzona w ogrodach.

Bodziszek wspaniały

Bodziszek wspaniały
Geranium magnificum

Jeden z najokazalszych bodziszków, osiąga 50 do 70 cm wysokości. Jego zaletą są bardzo duże kwiaty barwy purpurowo-niebieskiej z ciemniejszymi żyłkami; wyrastają na rozgałęzionych szypułkach po kilka sztuk na pędzie.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda

"Co, gdzie, obok czego można, a obok czego nie... Lektura waszego miesięcznika to prawdziwa przyjemność. Oby tak dalej!"

Arkadiusz Kowalski