Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Róża

Róża to jedna z najdłużej uprawianych roślin na świecie. Nie ma osoby, która nie pochyliłaby się nad jej pięknem. Czczona i wielbiona od wieków, za swój wdzięk i nieprzeciętny aromat, symbol kultów religijnych, bohaterka bajek, powieści i legend.

 Niezaprzeczalna królowa ogrodów na całym świecie. Występuje w ponad 200 gatunkach oraz ponad 20 tysiącach odmian, nie ma więc mowy, aby zabrakło jej w Twoim ogrodzie. Spektrum barw, wielkości i form, w jakiej występują różane krzewy jest naprawdę oszałamiające, dlatego nawet najbardziej wybredny sceptyk jest w stanie zaspokoić swoje różane fantazje.

Dziś skupimy się na różach nadających się do uprawy w ogrodzie, gdyż te są najbliższe naszemu sercu. Dla ułatwienia zostały one podzielone na kilka grupuj tj.:
róże wielkokwiatowe: jak sama nazwa wskazuje, mają najbardziej okazałe kwiaty, pojedynczo osadzone na łodydze, lekko pachną, uprawiane z przeznaczeniem na bukiety i wiązanki, prawdopodobnie najliczniejsza grupa tych roślin.

- róże rabatowe (wielokwiatowe), ich wysokość wacha się od 20 do 100 cm i są najchętniej kupowanymi różami do ogrodu, mają krzaczasty pokrój i pędy o licznych kwiatach.

- róże pnące, bardzo efektowne, dlatego uwielbiamy je w naszych ogrodach, choć nazwa tej grupy jest nieco myląca, ponieważ pędy tych róż nie wytwarzają organów czepnych, to dzięki zastosowaniu pergoli czy innych podpór dają spektakularne efekty.

- róże parkowe, wymagają do uprawy sporo przestrzeni, dorastają od 2 do 3 m wysokości, powtarzają kwitnienie, są odporne na choroby i szkodniki, mrozoodporne.

- róże pienne, szczepione na pniu, można je uprawiać w pojemnikach, świetnie nadają się na balkony i tarasy lub do małych ogrodów.

- róże okrywowe, to rośliny o silnie krzewiących się pędach, które bardzo szybko pokrywają powierzchnię ziemi.

- róże miniaturowe, 20-30 cm to maksymalna wysokość do jakiej dorastają, ich kwiaty są drobne, maja zaledwie 2,5 cm średnicy. Urocze roślinki, które pozwalają na uprawę róż w doniczkach w warunkach domowych lub pojemnikach na balkonie, w ogrodzie pięknie komponują się na skalnikach.

Uprawa róż nie jest wbrew pozorom bardzo trudna i przy odrobinie chęci każdy sobie poradzi. Sadzimy je na stanowiskach słonecznych, w miejscu,  gdzie jest lekki ruch piowietrza (nie lubią zaduchu ani porywistych wiatrów), w glebie żyznej, próchniczej z dodatkiem gliny, o pH 5,5-6,5. Dobre dla róż jest ściółkowanie, które zapobiega zbijaniu ziemi w czasie ulewnych deszczy. Nawozimy tylko do lipca, aby pędy na zimę zdążyły zdrewnieć. Po pierwszych mrozach aby mieć pewność, że róże dotrwają do następnego sezonu, kopczykujemy i okrywamy słomą.

Obfite kwitnienie tych pięknych kwiatów uwarunkowane jest odpowiednim cięciem. Poniżej przedstawiamy skrócony kalendarz cięcia róż, natomiast w numerze "Twój Ogrodnik" czerwiec 2016 znajdziecie pełen terminarz pielęgnacji tych piękych krzewów

CIĘCIE RÓŻ

WIOSNA

Jednym z najważniejszych zabiegów wiosennych jest cięcie róż. Dobrym terminem jest moment kwitnienia forsycji (koniec marca początek kwietnia). U wszystkich krzewów zaczynamy od usunięcia martwych, suchych i przemarzniętych pędów. Tniemy do zdrowej zielonej tkanki, ukośnie, około pół centymetra nad zewnętrznym zdrowym pąkiem. Wycinamy też wątłe gałęzie i pędy bardzo stare oraz krzyżujące się. Najgrubsze powierzchnie cięcia smarujemy maścią ogrodniczą.

U róż rabatowych (wielokwiatowych), wielkokwiatowych oraz miniaturowych zmniejszamy liczbę pędów, zostawiając od trzech do siedmiu, dla lepszego dostępu powietrza, a pozostałe pędy skracamy na 3-5 oczek. Identycznie przycinamy krzewy róż z tych grup szczepione na pniu.

Młode przyrosty róż pnących powtarzających kwitnienie skracamy na 3-5 oczek, a ich stare i mocne pędy redukujemy o 1/4 i rozkładamy równomiernie. Różom okrywowym skracamy jedynie gałązki nazbyt długie. U róż parkowych usuwamy stare i niekwitnące gałęzie, a pozostałe pędy skracamy o 1/3.

Raz na 5-8 lat możemy też krzewy róż odmłodzić, tnąc stare pędy bardzo nisko. Ścięte gałęzie najlepiej jest spalić, gdyż nie nadają się na kompost.

LATO

Niezbędnym zabiegiem przez cały okres kwitnienia róż jest ogławianie, czyli usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Gwarantuje ono obfite zawiązywanie nowych pąków kwiatowych. U róż wielkokwiatowych tniemy przy trzecim liściu  poniżej kwiatu a u wielokwiatowych usuwamy wpierw pojedyncze kwiaty, a całe kwiatostany dopiero gdy całkiem przekwitną.

Regularnie likwidujemy też  odrosty korzeniowe i "wilcze" pędy. Wyrastają one poniżej miejsca szczepienia, rosną szybciej, są wątłe oraz mają mniejsze i jaśniejsze liście z ząbkowanym brzegiem. U róż nie powtarzających kwitnienia  możemy po przekwitnięciu  skrócić gałązki o 2/3.

JESIEŃ/ZIMA

Wrzesień jest ostatnim terminem cięcia róż. Później cięte rośliny wypuściłyby pędy, które nie zdążyłyby zdrewnieć przed zimą Możemy teraz skrócić wyciągnięte gałęzie róż parkowych Davida Austina oraz zredukować nadmiernie rozrośnięte krzewy okrywowe.

Barbara Barańska, Katarzyna Fik

Nazwa łacińska: Rosa

Słowa kluczowe: kalendarz cięcia róż, róże do ogrodu

 

Popularne tagi

sosna żółta fiołek afrykański łubin sumak octowiec sosna grabienie pierwiosnek fiołek kalina koralowa odchwaszczanie mahonia pospolita dalia barwinek fuksja uprawa pomidory karagana syberyjska wiśnia wawrzynek wilczełyko śliwa modrzew nektaryna chryzantema jałowiec sabiński pigwowiec kalarepa świerk kłujący pomidor czosnek groszek wiosenny ciemiernik aksamitki lawenda grusza żagwin porzeczka czarna eszolcja winorośl podlewanie cukinia tawułka nemezja tygrysówka dereń jadalny pierwiosnek łyszczak lilia ostrokrzew tuja morela berberys rzodkiewka włóknina budleja dawida tamaryszek rojnik mączlik czarnuszka rokitnik pospolity porzeczka krwista trawnik koszenie lilia tygrysia agrest rośliny hortensja ogrodowa tawuła wczesna czereśnia pięciornik krzewiasty budleja siew mak wschodni anafalis klon polny złotokap dynia róża pnąca pelargonia mieczyk begonia bulwiasta serduszka trawnik zakładanie hortensja bukietowa magnolia japońska kolkwicja chińska irga pozioma bergenia szpinak maciejka złotlin japoński pleniflora forsycja pelargonie kopytnik roszponka przylaszczka zawciąg nadmorski porzeczka czerwona żylistek róża wielkokwiatowa wrzosiec rośliny pod drzewa powojnik iglaki bukszpan chiastofil słonecznik fiołek wonny wysoka grządka iglaki cięcie turzyca pagórkowa wawrzynek główkowy paciorecznik magnolia gwiaździsta róża parkowa smagliczka dławisz zawilec japoński liliowiec ligustr pospolity jałowiec gęsiówka ubiorek wiecznie zielony palma bez czarny cebulowe rośliny nawożenie laurowiśnia szeflera róże przędziorek zapobieganie brzoskwinia sosna czarna
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Ketmia syryjska

Ketmia syryjska
Hibiscus syriacus

Druga połowa lata to czas, kiedy do naszych ogrodów małymi krokami zaczyna zaglądać jesienna aura, a choć słońce w południe mocno grzeje, to ranki i wieczory są co raz chłodniejsze. Wprawdzie na rabatach wciąż trwa niezakłócony spektakl kwiatów jednorocznych i letnich bylin, jednak w przypadku krzewów nie jest to już tak oczywiste. O tej porze roku, trudno znaleźć w ogrodzie krzew, który byłby obsypany kwiatami. Nie jest to jednak niemożliwe, są krzewy, które zakwitają bardzo późno. Jednym z przedstawicieli tej grupy jest ketmia syryjska, popularnie nazywana hibiskusem ogrodowym.

Tarnina

Tarnina
Prunus spinosa

Tarnina może rosnąć dosłownie wszędzie, byle miejsce było dostatecznie słoneczne. Najczęściej można ją spotkać w naturze, na polach, na zboczach, na skraju lasu. W ogrodach prawie jej nie widać, bo, niestety, sadzonki tego krzewu raczej trudno kupić. Jeśli podobają ci się dzikie zakątki i masz dostatecznie dużo miejsca, posadź tarninę, która utworzy gąszcz nie do przebycia.

Konwalia majowa

Konwalia majowa
Convallaria majalis

Niewiele kwiatów może się równać z konwaliami – są piękne, cudownie pachną, nie sprawiają żadnych kłopotów, a na dodatek mogą rosnąć w miejscach niezbyt sprzyjających innym roślinom i nie trzeba ich podlewać.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

"Co, gdzie, obok czego można, a obok czego nie... Lektura waszego miesięcznika to prawdziwa przyjemność. Oby tak dalej!"

Arkadiusz Kowalski

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda