Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Sikorka i jej zwyczaje

Zimą mamy doskonałą okazję podglądania ptaków przylatujących do karmnika. Większość z nas bez większego problemu potrafi rozpoznać popularne wróble, sikorki, kosy, ale o ich zwyczajach wiemy znacznie mniej, a szkoda, bo nawet najbardziej znane ptaszki mogą nas zadziwić rozmaitymi sposobami na życie i przetrwanie.

Sikorka doskonale czuje się w gąszczu gałązek Sikorka doskonale czuje się w gąszczu gałązek

Na kuli ziemskiej żyje aż 65 gatunków sikor. Ogrodnikom najlepiej znane są sikorki bogatki i sikorki modre, zwane modraszkami, bo właśnie one najczęściej przylatują do karmnika.Jeżeli mieszkasz obok lasu, masz szansę
spotkać sikorę czubatkę, która do karmników zagląda znacznie rzadziej.
Sikorka bogatka (z lewej) i sikorka modra (z prawej) Sikorka bogatka (z lewej) i sikorka modra (z prawej)

Bogatka jest największa z wymienionych sikorek, od dzioba do ogona mierzy 14 cm, a waga jej ciała wynosi 20 g, czyli zaledwie 2 dkg! Ma czarną główkę, białe policzki, oliwkowe plecy, brzuszek żółty przedzielony czarną, podłużną pręgą. Młode ptaki nie mają tak wyraźnych kolorów, żółć brzuszka jest przytłumiona zielenią, a pręga jest raczej szarawa niż czarna.

Modraszka jest o 3 cm krótsza i prawie o połowę lżejsza, bo waży tylko 1,1 dkg. Jej główka jest na górze niebieska, po bokach biała, przedzielona na wysokości oczu czarną pręgą. Brzuszek ma żółty, a ogon i skrzydła niebieskie.                                                                 

Czubatka jest malutka, brązowa z piórkami sterczącymi na głowie w kształcie czuba.

Sikorki budują gniazda w dziuplach, w stosie drewna w zagłębieniach muru, a także w budkach lęgowych, które warto dla nich zakładać, zwłaszcza tam, gdzie nie ma zarośli i ,,dzikich’’ zakątków. Swoje gniazdo sikorki budują z mchu, włosów i piór.

Każdy mądry ogrodnik stara się o to, by na jego działce były budki dla sikorek.

Wlot do budki nie może mieć większej o średnicy niż 3 - 3,5 cm, by do gniazda nie wtargnęły większe ptaki. Budkę zawieś tak, by jej otwór był skierowany na wschód lub południowy wschód.Sikorki zakładają gniazda w dziuplach, w stosach gałęzi, w zagłębieniach starych murów i w budkach lęgowych Sikorki zakładają gniazda w dziuplach, w stosach gałęzi, w zagłębieniach starych murów i w budkach lęgowych

Od kwietnia do czerwca-lipca sikorki składają dwukrotnie kilkanaście białych, nakrapianych jaj, wysiadują je przez dwa tygodnie, a potem przez około trzy tygodnie opiekują się pisklętami. Właśnie wówczas biją wszelkie rekordy wyszukiwania i zbierania owadów z krzewów i drzew po to, by nakarmić wiecznie głodne pisklęta.

Te ptaszki lubią przebywać w otoczeniu człowieka, nie są płochliwe, co powinniśmy wykorzystać nie tylko po to, by je podziwiać, ale głównie dlatego, że są naszymi sprzymierzeńcami w walce z tysiącami szkodników żerujących na roślinach.

Głównym pożywieniem sikorek są owady w różnej postaci - dorosłe muszki i motylki, larwy, jaja. Uzupełnieniem pożywienia są drobne owoce i nasiona.

Choć trudno w to uwierzyć, sikorka każdego dnia zjada więcej owadów niż wynosi waga jej ciała! Czyni tak nie dlatego, że jest łakoma, ale musi ciągle uzupełniać energię potrzebną do życia, bo jest bardzo ruchliwa.

Kiedy ma w gnieździe pisklęta, musi uwijać się bez przerwy, aby wykarmić dzieci. Pisklęta rosną, a więc ich potrzeby pokarmowe są jeszcze większe. Rodzice muszą przynosić do gniazda drobne owady nieraz kilkaset razy dziennie.

Wykonują przy okazji niezmiernie pożyteczną robotę dla nas, bo zjadają gąsienice, m.in. groźnych szkodników drzew owocowych, jak np. owocówki jabłkóweczki i owocówki śliwkóweczki.

Wyjadając jaja owadów, sikorki wykonują niewyobrażalną wręcz pracę - eliminują w zarodku miliony szkodników, zanim te ostatnie zdążą się wylęgnąć. Jaja owadów są mikroskopijne i bardzo lekkie. Żeby się najeść do syta, sikorka musiałaby zjeść około 4-5 dkg pokarmu, czyli ponad 5000 jaj i to tylko w ciągu jedengo dnia!

Bogatka potrafi w ciągu doby zjeść nawet dwa razy więcej pokarmu niż sama waży Bogatka potrafi w ciągu doby zjeść nawet dwa razy więcej pokarmu niż sama waży W czasie karmienia piskląt sikorka zbiera pokarm jak najbliżej gniazda, bo nie ma czasu na poszukiwania. Pamiętaj o tym i wieszaj budki lęgowe tam, gdzie jest najwięcej pni i gałązek do oczyszczenia.

Dobrze jest także zawiesić budkę w pobliżu warzywnika, albo rabat z roślinami ozdobnymi, bo tam ptaki również zjadają robactwo.


Zimą owadów jest mało, więc sikorka chętnie zjada słoninę i ziarenka roślin oleistych wyłożone do karmnika. Zawieszając na gałązce słoninę w siatce, albo kulę tłuszczu z nasionami masz pewność, że zje to właśnie sikorka, bo jest zwinna i potrafi przybierać takie pozycje na gałązkach, jakie są dostępne tylko dla nielicznych gatunków ptaków.


Sikorka, mimo że ma tylko ptasi móżdżek, zapamiętuje przyjazne dla niej miejsce. Na pewno wiosną zechce się tutaj osiedlić i wychować małe. I o to właśnie chodzi. Dokarmianie ptaków owadożernych, jakimi są sikorki, trzeba rozpocząć przed nadejściem śniegów i mrozów i kontynuować je do kwietnia. Można im wykładać drobno siekane mięso surowe lub gotowane, słoninę, łój, smalec, nasiona słonecznika, rzepaku, lnu, rozdrobnione orzechy włoskie i laskowe.

Lucyna Grabowska

Słowa kluczowe: ptaki dokarmianie zimą, sikorka pożyteczna, sikorka bogatka, sikorka modra, sikorka czubatka, naturalne metody niszczenia szkodników

Twój ogrodnik - okładka

Twój ogrodnik - co miesiąc w Twoim kiosku!

Styczeń-Luty 2018 (180)

 

Popularne tagi

nemezja begonia bulwiasta brzoskwinia laurowiśnia barwinek lilia tygrysia podlewanie czereśnia pięciornik krzewiasty wawrzynek wilczełyko klon polny pierwiosnek irga pozioma karagana syberyjska gęsiówka czarnuszka mak wschodni trawnik koszenie hortensja bukietowa bergenia iglaki lilia fiołek afrykański siew wawrzynek główkowy agrest tygrysówka porzeczka krwista budleja szeflera sosna nektaryna żylistek groszek wiosenny róże dynia śliwa rokitnik pospolity jałowiec sabiński sosna czarna złotokap pelargonia magnolia gwiaździsta winorośl jałowiec rojnik ostrokrzew cebulowe rośliny nawożenie tawułka chiastofil roszponka słonecznik smagliczka modrzew berberys odchwaszczanie ciemiernik serduszka szpinak ubiorek wiecznie zielony sumak octowiec hortensja ogrodowa palma turzyca pagórkowa budleja dawida dereń jadalny eszolcja róża wielkokwiatowa zawilec japoński liliowiec rośliny pod drzewa przylaszczka fiołek wonny forsycja anafalis kalarepa cukinia dalia przędziorek zapobieganie wrzosiec wysoka grządka iglaki cięcie mahonia pospolita dławisz rzodkiewka porzeczka czarna aksamitki grusza mieczyk fuksja uprawa rośliny łubin kopytnik zawciąg nadmorski chryzantema morela pomidor żagwin świerk kłujący paciorecznik ligustr pospolity lawenda kalina koralowa maciejka tuja pelargonie pierwiosnek łyszczak róża pnąca bukszpan pomidory róża parkowa złotlin japoński pleniflora włóknina sosna żółta bez czarny porzeczka czerwona grabienie magnolia japońska trawnik zakładanie czosnek tawuła wczesna wiśnia mączlik powojnik pigwowiec kolkwicja chińska tamaryszek fiołek
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Jabłoń purpurowa

Jabłoń purpurowa
Malus x purpurea

Ozdobna jabłoń purpurowa jest niewielkim, zgrabnym drzewkiem, które bez obaw możesz posadzić w małym ogrodzie. Osiąga 4-5 m wysokości, a więc nie zabiera dużo miejsca, a jednocześnie daje trochę cienia i z powodzeniem można ustawić pod nią ławeczkę, a nawet niewielki stolik.

Gęsiówka kaukaska 'Rosea'

Gęsiówka kaukaska 'Rosea'
Arabis caucasica 'Rosea'

Odmiana 'Rosea' gęsiówki kaukaskiej zakwita bardzo wcześnie, już w marcu. Jest atrakcyjna nie tylko wiosną, ale przez cały rok, gdyż jej zimozielone liście zebrane w rozety tworzą poduszki koloru szarawozielonkawego.

Jodła grecka

Jodła grecka
Abies cephalonica

Kto raz zobaczy jodłę grecką, nigdy nie zapomni jej wspaniałej sylwetki. Ma gęste, równomiernie ułożone gałęzie i imponujące, wielkie, stojące szyszki, które mogą osiągać około 20 cm długości i około 5 cm średnicy.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

"Dziękuję za piękny, interesujący i bardzo przydatny zwykłym działkowcom - miłośnikom roślin - nie profesjonalistom - miesięcznik Twój Ogrodnik. Kupuję go od ponad roku. Nie jestem prenumeratorką, ale entuzjastką tego wydawnictwa, propagując go wśród znajomych (...)"

Wanda Malinowska

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar