Zamknij X Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich stosowania oraz zmianie ustawień plików "cookies" w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików "cookies", zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki.

Zawilec japoński

W redakcyjnym ogrodzie Twojego Ogrodnika, pod samymi oknami naszego biura, zaczyna kwitnąć zawilec japoński. Jest to przepiękna roślina, która sprawia, że gdy tylko się koło niej przechodzi, koniecznie trzeba przystanąć i pochylić w zachwycie nad jej subtelną urodą – nieważne ile razy by się nie przeszło, a w naszym przypadku jest to dość często.

 Zawilce japońskie, w odróżnieniu od swoich niższych kuzynów, kwitną dopiero w drugiej połowie lata, co jest cechą wyrózniającą je pośród innych zawilców.Duże kwiaty utrzymują się bardzo długo, bo nawet kilkanaście tygodni, aż do jesieni, po czym przekształcają się w równie dekoracyjne, białe, puchate nasienniki, zdobiące ogród aż do zimy.

Szczególny, nie dający się pomylić z żadnym innym zawilcem jest też rozmiar samej rośliny. Zawilec japoński to okazała bylina, zależnie od odmiany osiągająca wysokość nawet do 1,5 m. Mocno się rozrasta dzięki silnym, pełzającym, grubym kłączom oraz głęboko wrastającym w glebę korzeniom. W sprzyjających warunkach, potrafi zająć spory kawałek ogrodu, tworząc dobrą okrywę gruntu.

Zawilec japoński rośnie w kępach, ma mocno powcinane, duże, ciemnozielone liście, od spodu owłosione. Nad liśćmi, na wysokich, luźno rozgałęzionych pędach zakwitają duże (5 cm), w zależności od odmiany pojedyncze lub pełne kwiaty, białe, lila, jasno- i ciemnoróżowe, które po przekwitnięciu tworzą dekoracyjne, białe puszki nasienników.

Zawilec japoński powstał ze skrzyżowania innych gatunków i choć nie ma w tym temacie ścisłości, to najczęściej wymienia się dwa gatunki: Anemone hupehensis pochodzący z Chin oraz Anemone vitifolia pochodzący z zachodniej części Himalajów.

W naszym klimacie zawilce japońskie zimują dość dobrze, ale zwłaszcza młode rośliny lepiej jest okryć na zimę, najlepiej 5-ciocentymetrową warstwą kompostu, która wiosną użyźni ziemię. Do prawidłowego wzrostu roślina ta potrzebuje podłoża żyznego, przepuszczalnego, stale lekko wilgotnego, najlepiej o odczynie zasadowym. Zbyt silne opady i wiosenne roztopy mogą mu zaszkodzić, stojąca i nieodprowadzana woda sprawi, że roślina zgnije. Problemem mogą okazać się też letnie susze i upały, wówczas należy roślinę podlewać, bo inaczej szybko zakończy kwitnienie. Stanowisko dla zawilca japońskiego powinno być lekko ocienione.

Zastosowanie zawilca japońskiego to głównie nasadzenia na rabatach bylinowych z innymi wysokimi roślinami. Pięknie prezentuje się też w grupach, jako główny akcent na tle trawnika oraz w ogrodach o charakterze leśnym i naturalistycznym, jest świetnym towarzyszem traw ozdobnych, dzielżanów, jeżówek i astrów. Ciekawostką jest, że kwiaty tego zawilca nadają się do stosowania w bukietach, choć jest to rzadko praktykowane.

I jeszcze mała rada na koniec: nie zrażajcie się zbytnio podanym powyżej opisem wymagań, z doświadczenia wam powiemy, że u nas nikt specjalnie się z zawilcem japońskim nie ”cacka” (wapnowaniem) a i tak pięknie rośnie, czasem nawet aż za bardzo i musimy mocno pilnować tej rośliny, aby zostawiła miejsce dla swoich współtowarzyszy.

Barbara Barańska

Nazwa łacińska: Anemone japonica

 

Popularne tagi

mączlik ciemiernik kalina koralowa liliowiec lilia tygrysia ostrokrzew budleja barwinek porzeczka czerwona pierwiosnek łyszczak agrest iglaki nemezja tawuła wczesna rojnik siew rośliny wysoka grządka czosnek bukszpan żylistek jałowiec sabiński sumak octowiec złotlin japoński pleniflora powojnik cukinia ubiorek wiecznie zielony anafalis bergenia mak wschodni magnolia japońska przylaszczka świerk kłujący karagana syberyjska kolkwicja chińska nektaryna brzoskwinia róże sosna żółta smagliczka forsycja lawenda łubin grusza modrzew trawnik koszenie tawułka wiśnia róża wielkokwiatowa fuksja uprawa dynia cebulowe rośliny nawożenie palma dereń jadalny pelargonie dalia berberys pierwiosnek podlewanie tuja złotokap mieczyk pelargonia aksamitki lilia laurowiśnia rokitnik pospolity roszponka sosna czarna kopytnik czarnuszka słonecznik wawrzynek główkowy szeflera begonia bulwiasta róża pnąca klon polny jałowiec wawrzynek wilczełyko fiołek wonny fiołek żagwin tamaryszek przędziorek zapobieganie winorośl włóknina rzodkiewka chiastofil hortensja bukietowa pomidory sosna szpinak paciorecznik kalarepa serduszka pięciornik krzewiasty rośliny pod drzewa hortensja ogrodowa ligustr pospolity morela maciejka wrzosiec eszolcja śliwa bez czarny irga pozioma groszek wiosenny pomidor fiołek afrykański zawilec japoński budleja dawida chryzantema zawciąg nadmorski odchwaszczanie pigwowiec dławisz róża parkowa porzeczka czarna grabienie porzeczka krwista magnolia gwiaździsta mahonia pospolita iglaki cięcie tygrysówka czereśnia gęsiówka trawnik zakładanie turzyca pagórkowa
Na Ogrodowej

Portrety roślin

zobacz więcej »
Dziurawiec farbierski

Dziurawiec farbierski
Hypericum indorum

Nieduży, miły dla oka krzew kwitnący od czerwca do końca lata. Ozdobne są nie tylko żółto-pomarańczowe kwiaty, ale także pojawiające się po przekwitnięciu błyszczące torebki nasienne w kolorze świeżej wiśni, kształtem przypominające malutki stożek z zaokrąglonym wierzchołkiem.

Jabłoń purpurowa

Jabłoń purpurowa
Malus x purpurea

Ozdobna jabłoń purpurowa jest niewielkim, zgrabnym drzewkiem, które bez obaw możesz posadzić w małym ogrodzie. Osiąga 4-5 m wysokości, a więc nie zabiera dużo miejsca, a jednocześnie daje trochę cienia i z powodzeniem można ustawić pod nią ławeczkę, a nawet niewielki stolik.

napisz do nas

Czytelnicy o nas

Miesiecznik jest wspaniały. Ciągle korzystam z informacji i porad w nim zawartych. Znajomi także zwracają sie do mnie z pytaniami dotyczącymi roślin, gdyż wiedzą, że zawsze dzieki "Twojemu ogrodnikowi" znajdę na nie odpowiedź.

Anna Bar

"Co, gdzie, obok czego można, a obok czego nie... Lektura waszego miesięcznika to prawdziwa przyjemność. Oby tak dalej!"

Arkadiusz Kowalski

(...) lubię proste, schematyczne rysunki - dzieki nim nauczyłam się jak ciąć róże, robić sadzonki itp. Z zapałem czytam "Portrety roślin". Dobrze, że oprócz suchej informacji podaje Pani wskazówki praktyczne. (...)

Katarzyna Żmuda